Verhaal achter de platenhoes: The Snow Goose (1975) – CAMEL

“Uiteindelijk overwon Fritha, het 12-jarige meisje, haar angst en ging met de gewonde Sneeuwgans naar Rhayader, de kluizenaar die in een vuurtoren woonde. Het was eind jaren dertig. Engeland verklaarde de oorlog aan Duitsland maar 40.000 Engelse soldaten raakten in de val bij Duinkerken en konden geen kant op. De muziek en de hoes van deze LP van Camel is geïnspireerd op het verhaal van schrijver Paul Gallico. Lange tijd heb ik niet meer naar deze LP geluisterd, omdat ik afhaakte op de openingstune met de dwarsfluit. Ik weet niet precies hoe muziek in de hersenen werkt, maar ook nu blijft de tune de hele dagen in mijn hoofd hangen, nu ik de LP na ruim veertig jaar weer draai. Maar eerlijk is eerlijk, er zitten ook ontroerend mooie stukken in de Snow Goose.

Ik had me eigenlijk nooit verdiept in het verhaal. Deze week was ik helemaal in de ban van ‘The Snow Goose’. Ik leefde mee met Rhayader. Zo’n man die niet begrepen werd. In het dorpje moesten ze niets van hem hebben. Hij had een bochel en zijn rechterarm was verlamd. Dat hij in eenzaamheid leefde, maakte hem niet zoveel uit. Hij was er voor de natuur en voor de trekvogels op zijn terrein ‘The Great Marsh’, waar vogels uit de hele wereld tijdelijk verbleven voor de trektocht naar warmere streken. Toen kwam Fritha opdagen in zijn vuurtoren met een zeldzame vogel. Een witte sneeuwgans uit Canada met zwarte punten op de vleugels. Bijzonder weergegeven op deze hoes door designbureau Modura. Dat was gespecialiseerd in zogenaamde kokerontwerpen. Zet een weerspiegelend metalen kokertje op de hoes en het beeld komt in 3D tot leven.

Het beest was gewond maar Rhayader verzorgde de vogel en de Sneeuwgans knapte op. Er ontstond een platonische liefde tussen Fritha en Rhayader. Liefde zonder seks. Fritha kwam regelmatig bij Rhayader langs om voor de Sneeuwgans te zorgen. Tot het moment dat de Sneeuwgans weer helemaal beter was en weer kon vliegen en terugvloog naar Canada. Fritha was heel verdrietig, maar Rhayader legde uit dat je de natuur zijn gang moest laten gaan. Voor Fritha was er geen reden meer om op bezoek te gaan bij Rhayader.

Na een aantal jaren kwam de Snowgoose weer terug. Rhayader was blij, want hij had het contact met Fritha gemist. Hij liet een bericht achter in het dorp en Fritha kwam weer opdagen. Inmiddels een volwassen meid geworden. Er ontstond een hechte vriendschap tussen Fritha en Rhayader. Zij trok zich niets aan van de vooroordelen van de mensen uit het dorp. En toen kwam die oproep van de Engelse regering. De enige manier om de Engelse soldaten te redden van het strand van Duinkerken was om alle boten en bootjes van de Engelsen, militair en civiel, in te zetten om naar Duinkerken te trekken. Ook Rhayader voldeed aan dit verzoek. Hij wist dat hij het waarschijnlijk niet zou overleven, maar zijn burgerlijke plichtsgevoel was groter dan de vriendschap met Fritha. Hij trok erop uit met zijn krakkemikkig bootje. De Snowgoose vloog met hem mee. Hij redde uiteindelijk zeven levens. Zelf stierf hij door een scherf van een handgranaat. In het dorp vertelden de zeven soldaten het verhaal van de kluizenaar en de vogel die hen de weg terugwees naar Engeland.

Fritha bleef alleen achter op de vuurtoren. De Snowgoose bleef bij haar. Ze wist dat de geest van Rhayader zich in de trekvogel had genesteld. Door de hoes zie ik de Snowgoose rondvliegen. Dat beeld krijg ik niet van mijn netvlies. De beelden van Rhayader in zijn bootje krijgen een extra dimensie door de film ‘Duinkerken’ uit 2017, over de evacuatie van de Engelse soldaten van het strand van Duinkerken. Een aanrader. Met een beetje fantasie zie je de Snowgoose ook in deze film rondvliegen. Herwaardering van een platenhoes en van de muziek. Soms heb je van die momenten als je grasduint door je platencollectie. Ik ga gauw op zoek naar de volgende LP met een kokerontwerp.”

Door Gerrit-Jan Vrielink