Verhaal achter de platenhoes – The Lamb Lies down on Broadway (1974) – Genesis

Stap eens wat vaker uit je eigen foto en kijk naar je dromen. Wees je bewust van het onbewuste. Daar vind je je demonen. Overwin je deze, dan bereik je echt wat je van je leven wil maken. Dat was de boodschap die de zanger Peter Gabriel van Genesis voor zijn publiek had. Designbureau Hipgnosis werkte het idee verder uit en dat resulteerde in deze prachtige hoes. De hoofdpersoon is uit een foto gestapt en kijkt naar beelden uit zijn dromen.

Het was 1974. Peter Gabriel, 24 jaar, stond onder een immense druk. Het succes van Genesis was overweldigend. De groep toerde over de hele wereld, terwijl de knapen ook bezig waren een gezin op te bouwen. Het was afmattend. De pressie van de platenmaatschappij was groot, alles moest groter en grootser. Filmproducent William Friedkin, die net succes had geboekt met ‘The Exorcist’, trok ook aan Peter Gabriel; hij had hem zien optreden in zijn kostuums en zag een filmster in hem. Maar Gabriels vrouw Jill was net bevallen van een dochter, Anna. Het was een zeer zware bevalling geweest. Ze zag uiteindelijk halfdood het levenslicht. De artsen vochten voor haar leven. Ze redde het. Peter Gabriel wilde daarna eigenlijk niets liever dan met haar op de bank liggen om haar te vertroetelen. ‘Houd jij je maar bezig met de teksten, dan maken wij de muziek voor het nieuwe album’, besloten de bandleden. Zo kreeg Gabriel wat rust. Hij bedacht het verhaal van hoofdpersoon Rael voor een conceptalbum met de titel ‘The lamb lies down on Broadway’.

Conceptalbums waren populair in de jaren zeventig onder het progrockpubliek. Zo gek was dat idee dus niet. Het werd een prachtig, bizar surrealistisch verhaal, met eigenlijk maar één probleem: Peter Gabriel was een van de weinigen die het snapte. Onder druk van de platenmaatschappij paste Gabriel zijn tekst ietwat aan en deden de andere groepsleden dat met de muziek. Zo kwamen muziek en verhaal alsnog bij elkaar. Het veroorzaakte wel een barst in het beton van de groep Genesis. De liveshows werden vooral Peters feestje met extravagante kostuums. De andere muzikanten dreigden op de achtergrond te raken, terwijl de muziek toch fenomenaal was. En Gabriels dilemma was ook niet verdwenen, want hij wilde ook gewoon thuis bij zijn gezin zijn. Tijdens de tour van ‘The Lamb’ besloot hij om uit de band te stappen. De overige bandleden, gitarist Steve Hackett, drummer Phil Collins, toetsenist Tony Banks en bassist Michael Rutherford, waren eigenlijk opgelucht. Nu konden ze hun eigen gang gaan. Gabriel deed wat hoofpersoon Rael van ‘The Lamb’ ook deed. Hij ging in therapie en zocht uit wat hem dwarszat en wat hij nu werkelijk wilde met zijn leven. Even uit je eigen foto stappen. Even pas op de plaats. De confrontatie met het verleden niet uit de weg gaan.

Achteraf klinkt het simpel, maar Gabriel had als 24-jarige waarschijnlijk helemaal niet door wat er allemaal in zijn hoofd en onderbewustzijn speelde. Het resultaat was een onnavolgbaar verhaal, het verhaal van Rael. Designbureau Hipgnosis kon er ook niet mee uit de voeten. Of misschien ook wel. Ik heb in ieder geval geen idee of de zes fotocollages precies over nummers gaan van dit album; daarvoor zijn mij de teksten te ingewikkeld. Hipgnosis heeft wel de essentie prachtig weergegeven: de hoofdpersoon die uit zijn foto stapt. De beelden van dromen die zeer herkenbaar zijn. Het gevoel dat je af door een glazen wand wil breken. Dat iedereen je de les wil lezen, terwijl jezelf het idee hebt dat je de mond wordt gesnoerd. Dat je met man en macht je beste vriend (of je broer) wil redden, terwijl hij dreigt te verdrinken.

Op internet speculeren Genesisfans naar hartenlust over de betekenis van de tekst en de foto’s. Ik houd het maar even hierbij. Wellicht kunnen anderen het beter uitleggen. In ieder geval blijft dit album voor mij één van de beste lp’s allertijden. Want los van de zang van Gabriel stijgt de muziek boven alles uit met nummers als ‘In the cage’ en ‘Carpet Crawl’. Peter Gabriel vond zijn balans terug met een solocarrière en werd een liefhebbende vader voor zijn kinderen. Ik herinner me zijn ‘Growing Up’ tour in 2003 waarin zijn tweede dochter Melanie een prominente rol heeft. Je zag hem genieten als ze een duet zongen.

Door Gerrit-Jan Vrielink