Verhaal achter de platenhoes – Henk (1986) – NITS

“Henk is de voornaam van zanger en gitarist Hofstede van de Nits. Als je naar deze hoes kijkt , denk je in eerste instantie: ‘Wel vreemd dat je een LP naar een voornaam noemt.’ Een gevalletje van narcisme? Niets blijkt minder waar, want als je goed naar de hoes kijkt zie je een samengestelde foto van de drie bandleden van de Nits. Zoals je vroeger van die compositiefoto’s van criminelen zag die door de politie gemaakt waren.
 
Het idee kwam van toetsenist Robert Jan Stips. De Nits waren in de jaren tachtig razend populair in Finland. Stips zag 12 Henk op een liftdeur staan. Henk bleek de afkorting te zijn van Henkilo, wat persoon in het Fins betekent. (Het verklaart gelijk waarom een ander LP van de Nits ‘Kilo’ heet). Stips vond een samengestelde beeld wel symbolisch. Op het moment dat Robert Jan Stips, drummer Rob Kloet en Henk Hofstede muziek gaan maken, versmelten ze tot één persoon. Ze hebben aan een knikje of een knipoog genoeg om te starten met een nummer, zo goed zijn ze op elkaar ingespeeld. Niks vier tellen vooraf van de drummer met zijn drumstokken. Dat vindt Stips maar flauwekul.
 
Henk Hofstede werkte het idee van Robert Jan Stips uit met fotomontages. Op de achterkant van de hoes staan de originele foto’s van de bandleden en op de uitklapbare binnenhoes nog twee andere samengestelde composities van de bandleden. Subtiel bedacht en een echte ‘Nits’-hoes wat mij betreft. Het heeft te maken met het begrip identiteit. Wat is Identiteit eigenlijk? Is iedereen zijn eigen unieke persoon of is je Ego verweven met allerlei andere persoonlijkheden? Bij het tandenpoetsen heb ik wel eens van die momenten. Ik kijk in de spiegel en dan vraag ik me op eens af: ‘Wie is die persoon die ik daar zie? Een versmelting van mijn vader, mijn zoon, en een goede vriend? Beeltenissen lopen door elkaar. Totdat de tandpasta uit mijn mond op mijn pas gestreken overhemd druipt.’
 
De hoezen en de teksten van Henk Hofstede zijn voor mij een toevoeging aan de muziek van de Nits. Zijn grappige fantasieën, zijn aandoenlijke, echte of fictieve jeugdherinneringen en zijn eigenzinnige invalshoeken. Zoals op deze LP. Een man die er met de fiets op uit gaat, een jongen die droomt van een avontuurlijke zeereis, een benzinepompbediende die zo uit een schilderij van Edward Hopper lijkt te zijn gelopen, een zingende telegrambesteller, of iemand die de lineaire werkelijkheid andersom ervaart. Teksten die je even boven de werkelijkheid lijken uit te tillen, wat een aangename ervaring is.
 
Henk wordt beschouwd als een van de beste studio-albums van de Nits. Drie jaar na hun hoogtepunt Omsk namen ze dit album op dat is opgebouwd door het gebruik van samples en surrealistische geluiden. ‘Port of Amsterdam’ en ‘Bike in Head’ zijn hier goede voorbeelden van. Maar eerlijk is eerlijk. Eigenlijk zijn de uitvoeringen van een aantal nummers van deze LP op de live-lp Urk nog mooier. Zoals bij veel bands klinkt ook de muziek van de Nits live losser, spontaner, minder gekunsteld dan in de studio. Fijn dus dat er live-lp’s zijn. En nog fijner dat er live-optredens zijn: morgen speelt Henk met Robert Jan en Rob in de Boerderij. Ik verheug me er zeer op. En ik sluit niet uit dat de hele zaal dan samensmelt tot één Henk.”
 
Door Gerrit-Jan Vrielink
 
Met dank aan Henk Hofstede