Het verhaal achter de platenhoes – The Night Siren (2017) – Steve Hackett

“Tachtig kilometer van de Noordpool. Zelfs daar heeft gitaarvirtuoos Steve Hackett opgetreden. Hackett, 71 jaar inmiddels, reist nog steeds de hele wereld over om op te treden. Dat deed hij al met de progrockband Genesis. In IJsland was het zo koud dat zijn ziel bijna bevroor, en het Noorderlicht zag hij slechts kort, maar desondanks vond hij het er magisch. De extreme omstandigheden in het land inspireerden hem tot het nummer ‘Fifty Miles of the North Pole’ en het album ‘The Night Siren’, met een foto van het Noorderlicht. Dit natuurverschijnsel is slechts onder bepaalde omstandigheden te zien. Het Italiaanse fotografenkoppel Maurizio and Angéla Vicedomini, waar Hackett sinds 2008 mee samenwerkt, had wel het geluk om het Noorderlicht langer mee te maken en er foto’s van te maken. Het leidde tot deze bijzondere hoes.
 
Muzikaal heeft Hackett altijd diversiteit omarmd. Ook op deze plaat werkt hij samen met muzikanten en zangers van over de hele wereld. Voor hem geen culturele grenzen in de muziek, muren zijn er slechts voor verdediging. De muziek stijgt daarboven uit en kan de muren doen wankelen. Toeren over de hele wereld blijft een bron van inspiratie voor Hackett. Of het nu Akureyri in IJsland is of Zoetermeer in Nederland. Het maakt hem niet uit. Als hij maar muziek kan maken en vriendelijke mensen kan ontmoeten.
 
“The Night Siren” laat horen dat Hacketts ongelooflijke manier van gitaarspelen nog niets aan kracht heeft ingeboet. Op deze LP speelt hij samen met zijn vaste begeleidingsband, maar dus ook met muzikanten uit verschillende landen. Zo zijn er zangers uit Israël en Palestina, die beiden actief campagne voeren om joden en Arabieren samen te brengen. En er zijn op deze plaat een veelheid aan geluiden, met inbegrip van de exotische melodieën van de Indiase sitar, de tar uit het Midden-Oosten, en de etnische schoonheid van de Peruaanse charango. Kortom muziek die over alle grenzen heengaat, dankzij de plekken over de hele wereld die Hackett regelmatig bezoekt. Het is wel muziek die je eigenlijk vooral live zou moeten horen.
 
Al dat reizen is voor mij niet zo weggelegd. Ik kom niet veel verder dan Duitsland en Frankrijk. Af en toe sleept een vriend me mee naar het uiteinde van Oost-Europa. Hij is ook een fervent reiziger. Als hij weer terug is uit een exotisch land vertelt hij me op een terrasje de wonderlijkste avonturen die hij heeft meegemaakt. Ook hij wilde, samen met zijn vrouw, het Noorderlicht in IJsland zien. Maar ze kwamen in een sneeuwstorm vast te zitten. Een plaatselijke boer heeft uit hun huurauto moeten halen. Brrrr, ik moet er niet aan denken om zoiets ooit mee te maken.
 
Maar na een jaar binnen zitten sluimert toch steeds meer de gedachte om eens over die bekende muren heen te vliegen, de ketens te breken en op zoek te gaan naar een wild avontuur en het Noorderlicht op te zoeken. Alleen al van de YouTube filmpjes van het Noorderlicht valt mijn mond open. Een geweldig natuurfenomeen van een ingewikkeld natuurkundig proces van zonnewind met elektronische deeltjes die tegen het magische schild van de aarde ketsen. Het levert spectaculaire en kleurrijke beelden op bij de Noordpool. De foto van Vicedomini van het Noorderlicht van deze hoes lijkt bijna onnatuurlijk. Maar dat is juist hun handelskenmerk. Op de binnenhoezen van deze LP staan nog meer bijzondere foto’s, gebaseerd op de nummers van de LP. Voorlopig is het verre reizen voor mij met de ogen dicht. Ik waan me dan op de plek van deze platenhoes en zit ik bijvoorbeeld op één van de rotsen. Het voordeel is dat ik dit lekker in mijn bed kan doen onder de dekens, bij 20 graden Celsius. De prachtige groene kleuren verschijnen op mijn netvlies. De absolute stilte kan ik bijna voelen, maar dat komt omdat ik mijn oordoppen in heb. Maar wie weet, zodra het weer kan, wordt de droom werkelijkheid. Nog wel even mijn vrouw overtuigen.”
Door Gerrit-Jan Vrielink