Het verhaal achter de platenhoes: School’s Out (1972) – Alice Cooper

“De scholen zijn weer begonnen. Dat doet me denken aan Alice Cooper en zijn lp School’s Out. De hoes is een kunstwerkje; klap de voorkant open en je hebt een blad van de tafel waar je vroeger op school aan zat. Even simpel als geniaal. Over het tweede opvallende facet aan de lp kun je verschillend denken, zeker vandaag de dag. De lp zelf was verpakt in een plastic damesslipje.

Het verhaal is dat de foto daadwerkelijk het tafelblad laat zien waar Alice Cooper als jochie aan zat. Van onder tot boven bekrast; kennelijk had domineeszoon Cooper – of Vincent Furnier zoals hij echt heette – het niet zo op school. Hij zou zelfs een slipje hebben bewaard in zijn schooltafel. Vandaar de ongebruikelijke verpakking van de lp.

Ik ben tien jaar jonger dan Cooper maar ik had ook nog zo’n schooltafel, met tafelblad dat je kunt openklappen. Alleen had ik er geen slipje in zitten, maar een inktpotje, kroonpennen en schriften. Ik zat altijd achter in de klas, naast Alex, mijn boezemvriend. Hij was slim en vond Nederlandse taal leuk. Menig punt en komma heeft hij voor mij verbeterd. Dat doet hij nog steeds. Ik was altijd blij als de schooltijd erop zat. Dan konden Alex en ik gaan spelen. Het liefst Monopoly.

Schools’s Out is, met slipje, een echt collectors-item. Helaas heb ik zelf de complete uitvoering nog niet. Laatst zat er een exemplaar van School’s Out in een collectie die ik had aangekocht. Zonder slipje. Dus ik naar de Zeeman om een slipje te kopen. ‘Dit gaat me veel geld opleveren’, zei ik nog tegen mijn vrienden. Helaas. De koper had me door (‘Dit is geen originele’, zei hij boos) en bood € 1,50.

Het idee van het slipje kwam van Coopers manager Shep Gordon. Hij had een artikel gelezen over brandbare slipjes uit Europa. ‘Daar moet ik wat mee’, dacht hij en hij kocht drieduizend slipjes in.

Alex en ik vonden de acts van Alice Cooper stiekem prachtig maar uitten dit nooit openlijk. Daar waren we te braaf voor. Slangen op het podium, een gezicht als een vampier, vrouwenslipjes … Alice Cooper werd er een megaster door. De ‘gothfather’ van de shockrock/glamrock. Lekker ageren tegen de truttigheid. Dat durfden wij niet. Wij speelden Monopoly en hoopten dat we later veel geld zouden verdienen.”

Door Gerrit-Jan Vrielink