Het verhaal achter de platenhoes: Hotter Than July (1980) Stevie Wonder

“Extreme hitte. De enige platenhoes die me dan te binnen schiet is die van Stevie Wonder. “Hotter than July”. Het verhaal erachter ken ik niet. Behalve dat hij in mijn platenkast staat. Ik heb de LP weinig gedraaid. De plaat was meer voor de heb. Zo gaat dat wel vaker in het kader van mijn platenverzameling.

‘Songs in the key of Life’ van Stevie Wonder is een klassieker en een geweldige LP. Dan wil je ook alle LP’s van Stevie Wonder hebben. Maar Soul/Funk muziek is niet helemaal mijn ding. Daar moet je teveel bij bewegen. Dus verdwenen de overige LP’s van Stevie Wonder al snel in de berg van LP’s onder de categorie ‘Classics’
Toch zit achter elke hoes een verhaal.

Voor mij is Stevie Wonder gekoppeld aan de wereldkampioenschappen voetbal 2010. Hij trad op het North See Jazz Festival op, net toen Nederland in de finale stond tegen Spanje. In overleg met Stevie Wonder werd het concert uitgesteld tot de finale was afgelopen. Er werd een groot scherm geplaatst, zodat het publiek eerst de finale kon zien. Het publiek was één zee van oranje. Maar ja Nederland verloor. Iedereen in mineur. Stevie Wonder probeerde er nog wat van te maken, de grafstemming kreeg hij niet weg. Maar goed dat hij de gezichten van het publiek niet kon zien.

Halverwege het concert probeerde hij het publiek mee te laten zingen. In het publiek was iemand die zijn trompet had meegenomen in verband met het voetballen en begon hij spontaan het Wilhelmus te spelen. Dat deed me erg aan de spreuk van filosoof Schopenhauer denken: ‘Het kan altijd nog erger’.

Op mijn muziekkamer is het te warm om de LP nog eens te beluisteren. Wel zit ik in de tuin de hoes te bekijken. En die is toch wel prachtig. Vooral de binnenhoes. Een eerbetoon aan Martin Luther King van ‘I have a dream’ en de strijd tegen rassendiscriminatie. Daar word ik toch wel weer even stil van.

Muziek hoeft niet alleen voor de ontspanning te zijn, maar mag best ook een boodschap hebben. Stevie Wonder doet dat op een positieve manier en is in hart en nieren een vredestichter in zijn nummers. Zodra het wat koeler wordt, ga ik me verder verdiepen in zijn muziek. Het zal me waarschijnlijk ook nog inzicht verschaffen in de wortels van de ‘Black Lives Matter’-beweging.”

Door Gerrit-Jan Vrielink