Het verhaal achter de platenhoes – Crime of the Century (1974) – SUPERTRAMP

“Het is dat de rijke Nederlandse zakenman Sam Miesegaes wel wat zag in de muziek van Supertramp, anders had de lp ‘Crime of the Century’ niet bestaan. Miesegaes financierde de eerste twee LP’s van Supertramp. Die waren geen groot succes. Toch kwam er een derde album van de Britse band, Crime of the Century. En daarmee ging het hard. ‘School’, ‘Dreamer’, het nummer ‘Crime of the Century’ zelf … allemaal megahits. En Supertramp werd wereldberoemd.

Dubbele gevoelens heb ik bij Supertramp. Elke keer als ik mijn platenkast orden worstel ik ermee in welke categorie ik de LP’s moet plaatsen. ‘Progrock’ of toch ‘Popclassics’ (waar bijvoorbeeld de LP’s van Dire Straits staan). Voor mijn buurman is dat geen vraag. Voor hem is Supertramp veel meer dan alleen pop. ‘Luister maar eens naar de teksten. Daar zit echt diepgang in. Crime of the Century gaat over Rudy, een jonge man die doelloos en gedesillusioneerd door het leven dwaalt’, vertelde hij me. ‘En kun je voor me uitzoeken waarom die puntjes bij de lyrics van ‘Asylum’ met een boogje naar beneden gaan? Dat was me nog nooit opgevallen. Dit detail blijkt niet bij alle uitgaven van toepassing. Bij latere heruitgaven is dit weggelaten. Net zoals het kleurverschil in de teksten. (Wit voor zanger Roger Hodgson en geel voor zanger Richard Davies).

Ik ging op speurtocht. De hoes is gemaakt door illustrator Paul Wakefield. ‘Waar ken ik die naam van?’ Ik dook in mijn platencollectie. En ja hoor, hij blijkt ook de hoes van toetsenist Rick Wakeman’s ‘Journey tot he Centre of the Earth’ te hebben gemaakt en de prachtige hoes van Vangelis’ ‘Heaven and Hell’. Ook met handen die uit de hemel komen. Over de puntjes kon ik niets vinden. Wel dat Paul Wakefield op het idee van deze hoes kwam door een zin uit de tekst van Asylum: ‘When they haunt me and they taunt me in my cage’ (‘Als ze me achtervolgen en me uitlachen in mijn kooi’). Hij ging aan de slag, samen met zijn tweelingbroer. Ze maakten een aluminium kooi met tralies. Photoshop bestond toen nog niet. De handen van zijn tweelingbroer schminkten ze wit. Hij moest zich in allerlei bochten wringen om ervoor te zorgen dat alleen zijn handen zichtbaar werden bij het fotograferen. De sterrenhemel is gewoon een stuk zwart geschilderd karton met gaten erin waar een lamp werd achter geplaatst. Op de achterkant staan de bandleden in onderbroek met een pak in hun handen. Daar zit geen diepere betekenis achter volgens Wakefield in een interview. Gewoon Engelse humor.

En hoe loopt het af met Rudy? Rudy zit in een trein naar nergens. Hij heeft tijd nodig, om zichzelf te kunnen zijn. Hij is niet wereldwijs of goed opgeleid. De machthebbers plannen de misdaad van de eeuw. Als mens moet je in het gareel lopen. Maar daar wil Rudy niet aan mee doen, hij wordt er gek en boos van en glijdt af de diepte in, bang voor het gesticht (asylum). Vandaar die puntjes bij de tekst van Asylum? Zou kunnen, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat alle LP’s van Supertramp weer naar de categorie ‘Progrock’ verhuizen.”

Door Gerrit-Jan Vrielink

Met dank aan Kees Machielse